Het college van bestuur van de RUG wil in 2010 een bindend studieadvies invoeren aan de hele RUG. Maar of het werkt, weet niemand. Laten we eerst de feiten op orde hebben en de invoering uitstellen, zegt LSVb-bestuurder Dennis Wiersma vandaag in de Universiteitskrant.

Waarom moeilijk doen als het makkelijk kan? Dat zal het cvb onder aanvoering van collegevoorzitter Poppema gedacht hebben bij de keuze voor het invoeren van een negatief bindend studie advies (bsa) per 2010. Want ja, een bsa is wel erg makkelijk om onder studenten uit te komen die wat meer begeleiding nodig hebben. Zeker als je te maken hebt met een grote toestroom. Beter de beste studenten over te houden dan iedereen een eerlijke kans geven om aan te haken. Of toch niet?

In ieder geval lijkt het een behoorlijke snelle invoer te worden. Zeker als je dit afzet tegen de woede van de (studentgeleding van de) universiteitsraad, het al niet te hoge onderwijspeil aan de RUG en het gebrek aan empirisch bewijs voor de werking van een bsa.

Vooral het laatste is interessant. Het is namelijk de vraag of een bsa de beste manier is om studenten op de juiste plaats te krijgen. Als er sprake is van hoogwaardig en uitdagend onderwijs, waarbij veel betrokkenheid van de student bij zijn studie wordt gevraagd en er sprake is van intensieve studiebegeleiding, intake- en exitgesprekken, en een gedegen mentorsysteem, dan zijn in mijn ogen de voorwaarden geschapen voor een gezonde zelfselectie. En akkoord, als onder die voorwaarden er een bsa is als sluitstuk om de rottel appel te verwijderen vind ik dat prima. Maar helaas is deze situatie er nog bij lange na niet.

Thom Palstra (UK 5) zegt het juist: “Een bsa betekent ook verandering van het curriculum en meer begeleiding. Daar zijn we niet klaar voor.” En dus gaat het Poppema maar om een ding: de rendementen.

Het is jammer dat het het college niet wenst te wachten op het rapport van de onderwijsinspectie over de werking van een bsa. Dit rapport verschijnt in december en is door toedoen van de Landelijke Studenten Vakbond en vele klachten van studenten opgestart.

Het verdient aanbeveling dit serieus te nemen en af te wachten. Ook omdat uit een evaluatie van een pilot op de Vrije Universiteit Amsterdam (sociale wetenschappen, met bsa op 42 punten sinds 2005) blijkt dat het aantal studenten dat in drie of vier jaar een bachelor haalt niet is toegenomen. Mijn advies is dan ook te wachten op het rapport en een eventuele invoering uit te stellen tot 2011.

Dit besluit hebben instellingen als de Radboud Universiteit in Nijmegen en de Vrije Universiteit in Amsterdam ook genomen. Ook hier speelt het instellingsbreed invoeren van een bsa, maar kiest men ervoor om te wachten op de feiten en nu te spreken over de randvoorwaarden waaronder een bsa acceptabel is. En dat kan heel concreet, dwing het cvb tot afspraken waarbij begeleiding, uitdaging en kwaliteit van het onderwijs voorop gaan.

Dennis Wiersma is student sociologie aan de RUG en vicevoorzitter van de Landelijke Studenten Vakbond (LSVb).